Month: February 2017

ਪਤਨੀ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਗੁਰ

‘ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਕੱਦ ਕਿੰਨਾ ਹੈ? ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਫੁਟੀ ਨਜ਼ਰ ਆਵੁਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਜਿੰਨੀ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਪਰ ਹੈ, ਉਦੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਥੱਲੇ ਹੈ’ ਮੇਰੇ ਇਕ ਮਿੱਤਰ ਨੇ ਮਜ਼ਾਕ-ਮਜ਼ਾਕ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ। ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਹੀ ਨਾ ਲੱਗੀ ਕਿ ਇਸ ਟਿੱਪਣੀ ‘ਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰੀਏ ਪਰ ਅਸੀਂ ਹੱਸ ਉਕਾ ਹੀ ਨਾ ਸਕੇ। ਅਸੀਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਉਤਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਿਰਫ ਉਹ ਮਿੱਤਰ ਹੀ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਆਪ ਹੀ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਕਲਪਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਇਹ ਕਲਪਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਮੂੰਹ ਫੱਟ ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਿਆਦੇ ਪਤੀ ਕਦੇ ਵੀ ਦੂਜਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਨਾ ਤਾਂ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਦਾ ਮੌਜੂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ, ਉਸਦੀਆਂ ਘਾਟਾਂ ਦੀ, ਪਤਨੀ ਦੇ ਪੇਕਿਆਂ ਦੀ, ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ, ਪਿਓ ਦੀ ਅਤੇ ਜਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਜੇ ਹਾ ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਫਰਤ ਦਾ ਬੀਜ ਬੀਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਪਲ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਭੁਲਾ ਸਕੇਗੀ। ਅਜਿਹੇ ਦਿੱਤੇ ਜ਼ਖਮਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਮੱਲ੍ਹਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਅਜਿਹੀ ਭੁੱਲ ਦੀ ਮਾਫੀ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸਿਆਣੇ ਪਤੀ ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਤਨੀ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਦੀ ਚਾਹਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋੱ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੰਨ ਤਰਸਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ”ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਟੁੱਟਜੇ ਜੇ ਕਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਤਾਰੀਫ ਵਿਚ ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਕਹੇ ਹੋਣ। ਹੋਰਨਾਂ ਦੀ ਜਿੰਨੀ ਮਰਜ਼ੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਵਾ ਲੋ”। ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਿਕਵੇ ਭਰੇ ਬੋਲ ਅਕਸਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਨ ਨੁੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਆਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਸਹੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਨ. ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਬੜੇ ਚਾਅ ਨਾਲ ਸੱਜ ਧੱਜ ਕੇ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਆਸ ਨਾਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਉਹ ਮੇਰੇ ਸੁਹੱਪਣ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੇਗਾ ਪਰ ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਦੇਵ ਇਕ ਨਜ਼ਰ ਉਠਾ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰ ਮਾਯੂਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ, ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਤਾਰੀਫ ਕਰਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ਹੱਥੋਂ ਨਾ ਜਾਣ ਦੇਣ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਅਥਾਹ ਇੱਜਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਮੀਰੀ ਸਿਰਫ ਪੈਸਿਆਂ ਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਕਸਰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂ ਦੁਨੀਆਂਦਾਰੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਚੇਤੇ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ ਅਕਸਰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਮਿਤੀ ਵੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਇ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤੋਹਫਾ ਦੇਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਉਚੇਚੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪੇਪਰ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਾਗਜ਼ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਤੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਕ ਦੋ ਵਾਰ ਪੁੱਛਿਆ ਪਰ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਮਗਨ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੰਤੋਸ਼ਜਨਕ ਉਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਪੇਪਰ ਲਭਾਉਣ ਵਿਚ ਪਤੀ ਦੀ ਕੋਈ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਆਖਿਰ ਪਤੀ ਦੇ ਸਬਰ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਉਛਲ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪਤਨੀ ਰੌਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿਚ ਤਣਾਅ ਭਰਿਆ ਮਾਹੌਲ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿਚ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਉਹ ਹੋਰ ਉਚੀ ਉਚੀ ਰੋਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ:
‘ਮੈਂ ਨੀ ਇਹਨਾਂ ਕੋਲ ਰਹਿਣਾ। ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਟੁੱਟ ਟੁੱਟ ਮਰਦੀ ਆਂ ਇਸ ਘਰ ਲਈ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਮੇਡ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ, ਅਜਿਹੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਸਹਾਰ ਸਕਦੀ।”
ਇਸ ਕੇਸ ਵਿਚ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਨੌਕਰਾਣੀ ਸਾਹਮਣੇ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਝਿੜਕਿਆ। ਇੱਥੇ ਪਤਨੀ ਠੀਕ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕਾਗਜ਼ ਪੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਪਤਨੀ ਦਾ ਕੋਈ ਕਸੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਬਰ ਕੰਮ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਸਿਆਣੇ ਪਤੀ ਕਦੇ ਵੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਝਿੜਕਦੇ। ਇਕ ਖੋਜ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ 70 ਫੀਸਦੀ ਘਰੇਲੂ ਲੜਾਈਆਂ ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਬੋਲਣ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਵੀ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਧੀਮੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੀ ਠੀਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਘਰ ਵਿਚ ਬਹਿਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਕਰਾਰ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰਾਏ ਵਿਚ ਇਕਸਾਰਤਾ ਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਕਦੇ ਵੀ ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਘਰ ਵਿਚ ਪਤੀ ਦੀ ਭੈਣ ਆਈ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਇਟਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤੀ ਨੇ ਭੈਣ ਦੀ ਬਣਾਈ ਸਬਜ਼ੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਪਤਨੀ ਦੀ ਬਣਾਈ ਸਬਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਭੈਣ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਕੁਕ ਐਲਾਂਨ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਲੜਾਈ ਦਾ ਮੁੱਢ ਬੱਝ ਗਿਆ। ਸੂਤਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਖ ਤੋਂ ਦੂਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਾਹਮਣੇ ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਦੇ ਸੁਹੱਪਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਛੁਟਿਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਹਾਂ, ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਅਜਿਹੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਕਹਿ ਸਕੋ।
ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ੱਕੀ ਹੈ। ਨੌਕਰੀ ਸਮੇਂ ਕਿੰਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵਾਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਪੁਰਸ਼ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਲਵੇ ਤਾਂ ਘਰ ਵਿਚ ਕਲੇਸ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਸਰਵਿਸ ਕਰਵਾਉਣੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਦੇਣ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ‘ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ‘ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ।
ਪਤੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਜੇ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ ਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਆਮਦਨ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਹੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਣ ਵਿਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਹੀ ਉਦੋਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ ਦਾ ਭਾਰ ਆਸਨੀ ਨਾਲ ਚੁੱਕਣ ਯੋਗ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਵਿਚੋਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਰੁਪਿਆ ਉਸਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਖਰਚਣ ਲਈ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਕੋਲੋਂ ਹਰ ਵਕਤ ਰੁਪਿਆਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਮੰਗਣ ਦੀ ਆਦਤ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਪਤਨੀ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬਦਨ ਨਹੀਂ। ਪਤਨੀ ਤੁਹਾਡੀ ਅਰਧਾਂਗਣੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਗੁਲਾਮ ਨਹੀਂ। ਪਤਨੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ‘ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਸਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਮਰਦ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮਹਿਰਮ ਨਹੀਂ। ਦਿਲ ਦਾ ਮਹਿਰਮ ਬਣਨ ਲਈ ਮੁਹੱਬਤ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ। ਮੋਹ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਗੁਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਫੋਨ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਔਰਤ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ: ”ਮੇਰੀ ਇਕ 2 ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਬੇਟੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਨਹੀਂ ਪਰ ਠੀਕ ਠਾਕ ਹਾਂ ਪਰ ਮੇਰੇ ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਹੱਥ ਪੈਰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ। ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਉਹ ਮੇਰੀ ਤੁਲਨਾ ਮੇਰੀ ਜਠਾਣੀ ਨਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੀ ਜਠਾਣੀ ਵਾਂਗ ਬਣ ਠਣ ਕੇ ਰਿਹਾ ਕਰਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਰਬਾਦ ਹੁੰਦੀ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਦੀ ਹਾਂ। ਘਰ ਨਰਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਦੱਸੋ ਕੀ ਕਰਾਂ। ਕਿਹੜਾ ਖੂਹ ਪੁੱਟਾਂ।”
ਸੱਚਮੁਚ ਹੀ ਇਸ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲੋਕ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਨਹੀਂ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ‘ਤੇ ਕਲੰਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਫਾ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਪਰ ਇਸ ਕੇਸ ਵਿਚ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸਬਰ ਤੋਂ ਕੰਮ ਲੈਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੜਾਈ ਝਗੜੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਤਲਾਕ ‘ਤੇ ਨਿੱਬੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਦਾਅ ‘ਤੇ ਲੱਗ ਜਾਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਸਿਆਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ਠਾਹਰ ਅੰਤ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਘਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਂਝ ਕੋਈ ਵੀ ਸਿਆਣਾ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੋਇਆ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਹੀਂ ਗਿਰਦਾ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਫਾ ਭਾਲਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਵਫਾ ਦਿਓ। ਜੋ ਬੀਜੋਗੇ ਉਹੀ ਵੱਢੋਗੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬਦਲੇ ਵਿਚ ਖੁਦ ਨਜਾਇਜ਼ ਸਬੰਧ ਬਣਾ ਕੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੌੜ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਢੰਗ ਹੈ ਕਿ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫਾਦਾਰੀ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦੇਵੇ। ਪਤਨੀ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਤਾਂ ਛੋਟੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬੱਸ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੋਟੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਉਸਨੂੰ ਕਿਤੇ ਬਾਹਰ ਘੁੰਮਾ ਕੇ ਲਿਆਵੇ, ਔਰਤਾਂ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਦੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਹੇ ਬਗਾਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ੌਂਕ ਵੀ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਇਕ ਦੋ ਵਾਰ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤਾਂ ਅੱਛਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਕਦੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਘਰ ਦੀ ਰਸੋਈ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਹੋਟਲ ‘ਤੇ ਖਾਣ ਲਈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਉਂ ਕਰਕੇ ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਕਿੰਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸਿਹਤ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਉਸਨੂੰ ਘਬਰਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਚ ਚਿੜਚਿੜਾਪਣ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਚੌਕਸ ਹੋ ਕੇ ਪਤਨੀ ਦੀ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਸਗੋਂ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਜਤਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਦੇ ਉਪਰਾਲੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਤਨੀ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਪਤੀ ਨੂੰ ਥੈਂਕਸ ਅਤੇ ਸੌਰੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨਾ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪਤਨੀ ਤੁਹਾਡਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਲਈ ਖਾਣਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਮੋਟਾ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ‘ਧੰਨਵਾਦ’ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਬਦ ਸਿਰਫ ਬਗਾਨਿਆਂ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪਤਨੀ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਹੱਥ ਵਟਾਉਣਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਉਥੇ ਜਿੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਆਦਮੀ ਤੀਵੀਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਣ। ਇਹ ਜੁਗਤਾਂ ਅਪਦਾ ਕੇ ਵੇਖੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗੀ।

ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਵੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦਿਲ

ਪਿਆਰ ਇਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਪਤਨੀ ਦੀ ਚਾਹਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਅਹਿਸਾਸ ਨਾਲ ਘਰ ਸਵਰਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸਾਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਹਿਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰੋਂ ਫੁੱਲ ਖਿੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਦਾ ਮਕਸਦ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਬਗੀਚੇ ਵਿਚ ਖਿੜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਸਮੁੱਚੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਰੰਗੀਨ ਅਤੇ ਹੁਸੀਨ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਢਲਦੇ ਸੂਰਜ ਪਤੀ ਘਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਮੋੜ ਕੱਟਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸੁਹਾਵਣੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਸੁਰਮਈ ਦਸਤਕ ਸੁਣ ਪਤਨੀ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ‘ਤੇ ਆਂਚਲ ਸੰਵਾਰ ਕੇ ਹੋਰ ਖੂਬਸੂਰਤ ਬਣਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਸਾਈਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਉਨਾਭੀ ਰੰਗ ਦੇ ਦੁਪੱਟੇ ਵਾਲੀ ਆਪਣੀ ਨਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੇੜਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ‘ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੀ ਹਰ ਪਾਸੰਦ ਅਤੇ ਨਾਪਸੰਦ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਰੰਗ ਪਸਦ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਸੰਦ ਹਨ। ਕਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੋਰ ਪਸੰਦ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਮਧੁਰ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਲੋਚਦਾ ਹੈ। ਖਾਣ-ਪੀਣਲਈ ਪਤੀ ਦੇ ਪਸੰਦ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਉਸਦੇ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਯਾਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
1. ਦਿਲ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰਸੋਈ ਵਿਚੋਂ ਦੀ:
ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਜਿਵੇਂ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਸੱਜੀ ਸੰਵਰੀ ਅਤੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਸਲੀਕੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਪਸੰਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਪਤੀ ਦੇ ਜੀਭ ਦੇ ਸਵਾਦ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਤ੍ਰੀਮਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਅਖਾਣ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਸਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਪਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰਸੋਈ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਆਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ‘ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਆਰਥਿਕ ਹਾਲਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿੱਤ ਨਵੇਂ ਪਕਵਾਨ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਆਣੇ ਮਾਪੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ ਭੇਜਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਕਿੰਗ ਵਿਚ ਮਾਹਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗਾ ਬਣਨ ਲਈ ਇਹ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨਹੀਂ।
2. ਮਰਦ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪਸੰਦ
ਇਕ ਹੋਰ ਸੂਤਰ ਬਹੁਤ ਅਹਿਮ ਹੈ ਪਤੀਆਂ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਣ ਲਈ, ਉਹ ਹੈ ਆਜ਼ਾਦੀ। ਮਰਦ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਤਬੀਅਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਘਰ ਆਉਣ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਬੱਝਵਾਂ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨੁੰ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਿਚ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਦਰੁੱਸਤ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਕੋਈ ਸਿਰਫ ਉਸਨੂੰ ਉਡੀਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਘਰ ਵਿਚ ਮਾਂ-ਪਿਓ, ਭੈਣ-ਭਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਹੋਣ ਪਰ ਪਤਨੀ ਦੀ ਅੱਖ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਕੰਤ ਨੂੰ ਭਾਲਦੀ ਹੈ। ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ ਪਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪਤਨੀ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੁੰ ਲੈ ਕੇ ਨਿੱਤ ਕਲੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਵੀ ਪਤੀ ਨੂੱ ਚਿੜਚਿੜਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਬਰ ਤੋਂ ਕੰਮ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤੀਆਂ ਉਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਖਤੀ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਪੁਰਾਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
3. ਆਪਾ ਗਵਾ ਕੇ ਹੀ ਦਿਲ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦੈ:
ਪਤੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤ੍ਰੀਮਤ ਬਣਨਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ। ਧੀ ਦੀਆਂ ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਤਨੀ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਸੱਸ ਸਾਰੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਣੀਆਂ ਬਹੁਤ ਔਖੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਸਹੁਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦਿਆਂ ਪਤੀਦੇਵ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣਾ ਵੱਡਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਇਮਤਿਹਾਨ ਹੋਰ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਖੁਦ ਨੌਕਰੀਪੇਸ਼ਾ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਕਿਤੇ ਸਹੁਰੇ ਲਾਲਚੀ ਟੱਕਰ ਜਾਣ ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਨਰਕ ਬਣਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਿਚਲੇ ਸਬਰ, ਸੰਤੋਖ, ਸਹਿਜ, ਸਹਿਣਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਿਆਣਪ ਆਦਿ ਗੁਣ ਹੀ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ ਦੀ ਨਈਆ ਨੂੰ ਡੁੱਬਣੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਔਰਤ ਵਿਚ ਆਪਾ ਗਵਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਰ ਸਵੇਰ ਆਪਣੇ ਕੰਤ ਦੇ ਦਿਲ ‘ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਹੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
4. ਪਤੀ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਓ ਭਗਤ:
ਕਈ ਵਾਰ ਪਤੀ ਬਿਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਦੋ ਚਾਰ ਦੋਸਤਾਂ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਿਫਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਛਕਣਾ ਹੋਇਆ। ਬੱਸ, ਫਿਰ ਕਈ ਵਾਰ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ‘ਤੇ ਝਲਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੁਪਾ ਸਕਦੀ ਘਰ ਦੀ ਤ੍ਰੀਮਤ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹੁਰੇ ਘਰ ਤੋਂ ਆਏ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੂੰਹ ਚਿੜਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਸੱਚਮੁਚ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਖਿੜੇ ਮੱਥੇ ਆਓ ਭਗਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾਓ। ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਸੱਸ, ਸਹੁਰੇ ਅਤੇ ਨਨਾਣ ਆਦਿ ਦੀ ਆਮਦ ‘ਤੇ ਉਵੇਂ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ‘ਤੇ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾ ਸਕੋਗੇ।
5. ਪਤੀ ‘ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰੋ
ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਦਫਤਰਾਂ ਵਿਚ ਔਰਤ ਮਰਦ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅੰਦਰ ਅਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਵਕਤ ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ। ਪਤੀ ਦੇ ਫੋਨ, ਫੇਸਬੁੱਕ ਅਤੇ ਵਟਸਅਪ ਆਦਿ ਦੀ ਪੁਲਸੀਆ ਪਰਖ ਪੜਤਾਲ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਕਲੇਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪਤੀ ਜ਼ਰਾ ਟਰੈਫਿਕ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਲੇਟ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕਾਟੋ ਕਲੇਸ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅੰਤ ਗਾਲੀ-ਗਲੋਚ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤਾਰਾ ਸਿਰਫ ਇੱਥੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਮੇਰੀ ਇਕ ਦੋਸਤ ਦਾ ਪੇਸ਼ਾ ਹੀ ਸ਼ੱਕੀ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਜਾਸੂਸੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਦੱਸਣ ਅਨੁਸਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਸੀ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਜਾਸੂਸੀ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡਾਲਰ ਖਰਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ‘ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਾਰਨ ਘਰ ਵਿਚ ਕਲੇਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਫੁੱਲ ਕਿਵੇਂ ਖਿੜ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਬੂਟਾ ਲਈ ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਵਾਤਾਵਰਣ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ। ਸੋ, ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਥਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰੋ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜਿੱਤੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦਿਲ।
6. ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਘਰ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦੇ :
ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਭੱਜਣ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ- ਧੂੰਆ, ਤੇਜ਼ ਬਾਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇਖੋਰ ਪਤਨੀ। ਉਕਤ ਮੁਹਾਵਰੇ ਦੀ ਸਚਾਈ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਗੁਸੈਲਾ ਹੈ। ਸਫਲ ਗ੍ਰਹਿਸਥ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਨਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਔਰਤ ਦਾ ਗਰਮ ਸੁਭਾਅ ਘਰ ਨੂੰ ਨਰਕ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਚਿੜਚਿੜਾ। ਸਾਊ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾੜੇ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗੁੱਸਾ ਦਿਲ ‘ਚ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਘਰ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਦੋਵੇਂ ਜੀਆਂ ਨੂੰ ਪੱਲੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਤੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁਧਰਦੇ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵਿਗੜਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਛੋਟੀ-ਛੋਟੀ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆ ਕੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੇ ਲਾਡਲਿਆਂ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼. ਵਿਚ ‘ਮਾਮ’ਜ਼ ਬੁਆਏ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਂ ਵਰਗੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਤਨੀ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
7. ਮਰਦ ਹਉਮੈ ਨੂੰ ਚੈਲਿੰਜ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ :
ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਮਰਦ ਹਉਮੈ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਨਾ ਆਪਣੀ ਘਰ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦੀ ਦੇ ਰਾਹ ਲਿਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਨਾ ਤਾਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਲੋਚਨਾ। ਪਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਨਫਰਤ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਇੰਨਾ ਕਹਿਣਾ ਕਾਫੀ ਹੈ ਕਿ ਫਲਾਣਾ ਬੰਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਉਸ ਕੋਲ ਕੋਠੀ ਹੈ, ਕਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੀ ਹੈ। ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪਣਾ ਗੁਬਾਰ ਤਾਂ ਕੱਢ ਲਿਆ ਪਰ ਉਸ ਭੋਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਪਤੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਫਰਤ ਬੀਜ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸਿਆਣੀ ਪਤਨੀ ਸਰੀਰਕ ਸਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਸਮੇਂ ਅਸਫਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਹਣਾ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੀ। ਸਗੋਂ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸੁਆਚੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਿਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਪਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਲਤ ਵਿਵਹਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਅਹਿਸਾਸ-ਏ-ਕਮਤਰੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋ, ਸਫਲ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ ਦਾ ਮੰਤਰ ਸਮਝੋ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਪਤੀ ਦੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਆਲੋਚਨਾ ਅਤੇ ਨੁਕਤਾਚੀਨੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਗੋਂ ਉਸਨੂੰ ਸਹਿਯੋਗ, ਹਮਦਰਦੀ ਅਤੇ ਹੌਸਲਾ ਦਿਓ। ਇਹ ਪਤੀ ਦਾ ਮਨ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਮੰਤਰ ਹੈ।
8. ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾਓ:
ਇਹ ਅਟੱਲ ਸਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਦੀ ਚਾਹਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਹੀ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਨ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਮੌਕੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਚੂਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ, ਚੰਗੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੋ। ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਓ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਪੈਸ਼ਲ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ, ਉਸ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਪਿਆਰਾ ਇਹ ਚਾਹੁੰ੿ਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੋਵੇ, ਸਪੈਸ਼ਲ ਹੋਵੇ। ਸਿਆਣੀ ਪਤਨੀ ਅਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਣ ਵਿਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
10. ਪਤਨੀ ਚੰਗੀ ਸਰੋਤਾ ਹੋਵੇ:
ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੁਣ ਸੁਣਨ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੁਣ ਵਿਚ ਮਾਹਿਰ ਔਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਇਉਂ ਕਹਿ ਲਓ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਚੰਗੀ ਸਹੋਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਤੀ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿਓ। ਉਸਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੁੰ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਇਹ ਪਗਡੰਡੀ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪਤੀ ਦੇ ਕੰਮ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਹੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਉਣ ਸਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਦੀ ਪੋਟਲੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਦੇ ਸੱਸ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ, ਕਦੇ ਨਨਾਣ ਦੀ, ਕਦੇ ਦਿਓਰ ਜਾਂ ਜੇਠ ਦੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਹਿਤਾਂ ਨਾਲ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖਿਝਾਉਣ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਸਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀਆਂ। ਇਹ ਆਦਤ ਬਦਲਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਤਕਲੀਕ ਜਾਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਹੈ ਵੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਹੀ ਲਫਜ਼ਾਂ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕਲਾ ਸਿੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਆਸਤ ਦੀ ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ

ਸਿਆਸਤ ਵਿਚ ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਮੰਡੀ ਬਣੇ ਵੋਟਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਖਾਤਬ ਹਾਂ। ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ 70 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਘਾਗ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਪਨੇ ਵੇਚਣ ਦਾ ਧੰਦਾ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਹਾਵਣੇ ਸੁਪਨੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਸਗੋਂ ਉਹ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਿਖਾਰੀ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਆਟਾ, ਦਾਲ, ਚੀਨੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਨਾਲ ਚਾਹ ਪੱਤੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਘਿਓ, ਚੌਲ, ਕੁੱਕਰ ਅਤੇ ਮੈਸ ਸਟੋਵ ਦੇਣ ਦਾ ਚੋਗਾ ਵੀ ਪਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਕ ਸਮਾਰਟ ਫ਼ੋਨ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਦੂਜਾ ਸਕੂਟੀ ਦੇਣ ਦਾ ਚੋਗਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਲੀਡਰਾਂ ਨੇ ਵੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਾਊ ਮਾਲ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸੁਪਨੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ਸਦਕੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਤਖਤ ‘ਤੇ ਜਾ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਸੁਪਨੇ ਖਰੀਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠੱਗੇ ਹੋਏ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸੱਤ ਦਹਾਕਿਆਂ ਬਾਅਦ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਅੰਦਰ ਰਾਜਸੀ ਆਗੂਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਭਰੋਸਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਲੱਗਭੱਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿੜਕ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਤਿੜਕੇ ਵੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਲੀਡਰ ਅਮੀਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੋਟਰ ਗਰੀਬ। ਜੇਤੂ ਨੇਤਾ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਧਨ ਕੁਬੇਰਾਂ ਕੋਲੋਂ ਪੈਸਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਿਜੋਰੀਆਂ ਭਰਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਸਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪਿਆਰਿਓ! ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਿਓ, ਜੇ ਮੈਂ ਕਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਅਵੇਸਲੇਪਣ ਨੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਭੋਲੇਪਣ ਨੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਕਮੀ ਨੇ, ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਧਾਂਦਲੀਆਂ ਮਚਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਲੁੱਟ ਅਤੇ ਕੁੱਟ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਿਆਸੀ ਨੀਂਦ ਦਾ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚੋਂ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਲਹਿਰ ਹਾਸ਼ੀਏ ‘ਤੇ ਧੱਕੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਲੋਕ ਜਾਗਰਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਕਾ ਲੱਗਿਆ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਲੋਕ ਰੋਹ ਉਨਾ ਤਿੱਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ, ਜਿੰਨੀ ਇਸ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਰਵਾਇਤੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਕਾਂਗਰਸ ਅਤੇ ਅਕਾਲੀਆਂ ਨੇ ‘ਤੂੰ ਉਤਰ ਕਾਟੋ, ਮੈਂ ਚੜ੍ਹਨਾ’ ਦਾ ਖੇਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਖੂਬ ਚੌਕੇ ਛਿੱਕੇ ਲਾਏ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਚੋਣ ਦੰਗਲ ਵਿਚ ਤਿਕੋਣੀ ਟੱਕਰ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੁੱਖ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਧਾਂਤਹੀਣ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਲੋਕਤੰਤਰ ਇਕ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋੜ੍ਹ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਬਣਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਵੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਾਲਚ ਦੇ ਕੇ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਚੋਣ ਮਨੋਰਥ ਪੱਤਰ ਖੈਰਾਤਾਂ ਦੇ ਪੁਲੰਦੇ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ।
ਪਿਆਰੇ ਪੰਜਾਬੀਓ, ਉਨੀਂਦਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਆਬ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੀਆਂ। ਕਰਜ਼ੇ ਨਾਲ ਝੁਕੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਚੇ ਉਚੇ ਮੀਨਾਰਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬਗਲੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਟੀਰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀਆਂ। ਗਹਿਣੇ ਪਈ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦੀ ਉਮਰ ਟਪਾ ਚੁੱਕੀ ਧੀ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਆ ਰਹੇ ਧੌਲੇ ਬਾਪੂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਧੁੰਦਲੇ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਸਿਆਸੀ ਨਾਟਕ ਦਾ ਕੋਈ ਕੋਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਪੰਜ ਵਰਿਆਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੇ ਇਸ ਸਿਆਸੀ ਨਾਟਕ ਦੀ ਸਕਰਿਪਟ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਖਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਆਮ ਦਰਸ਼ਕ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕੇ। ਸਾਡੀ ਐਨ. ਜੀ. ਓ. ਗਲੋਬਲ ਪੰਜਾਬ ਫ਼ਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦਾ ਲੋਕ ਏਜੰਡਾ ਇਸ ਪਾਸੇ ਲਿਆ ਇਕ ਕਦਮ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਸਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਕੁਝ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ:
1. ਚੋਣ ਮੈਨੀਫ਼ੈਸਟੋ ਨੂੰ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਦਰਜਾ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਚੋਣ ਮਨੋਰਥ ਪੱਤਰ ਲਾਰੇ ਲੱਪਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੀ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਚੋਣਾਂ ਉਪਰੰਤ ਇਹਨਾਂ ਚੋਣ ਮਨੋਰਥ ਪੱਤਰਾਂ ‘ਤੇ ਧੂੜ ਪੈਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਚੋਣ ਮੈਨੀਫ਼ੈਸਟੋ ਨੂੰ ਇਕ ਰਸਮੀ ਕਾਰਵਾਈ ਸਮਝਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਰਟੀਆਂ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵਾਅਦੇ ਕਰਕੇ ਚੋਣਾਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫ਼ਿਰ ਪੰਜ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਬਾਅਦ ਚੋਣ ਮੈਨੀਫ਼ੈਸਟੋ ਵਾਲੇ ਪੇਪਰਾਂ ਤੋਂ ਮਿੱਟੀ ਝਾੜ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਹੁਤਾ ਫ਼ੇਰਬਦਲ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਜਨਤਾ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਮੀਡੀਆ ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਸਾਰਥਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਿਚ ਨਾਕਾਮ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੋਰਥ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਸਕੇ ਤਾਂ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਇਸ ਉਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਉਸਨੂੰ ਵੋਟਰਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਬਦਲੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵੋਟਾਂ ਦਾ 50 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੋਟਾਂ ਲਵੇ ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਜੇਤੂ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਕਬੂਲ ਚਿਹਰੇ ਹੀ ਚੋਣ ਜਿੱਤ ਸਕਣਗੇ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹੀ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਣਗੇ।
ਚੋਣਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੱਥਕੰਡਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਿਧਾਂਤਹੀਣਤਾ ਦੀ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਦਲ ਬਦਲੀਆਂ ਦਾ ਦੌਰ ਵੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਵੱਲੋਂ ਟਿਕਟ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਤਾਂ ਪਾਰਟੀ ਬਦਲ ਕੇ ਟਿਕਟ ਲੈਣ ਦਾ ਚਲਨ ਜ਼ੋਰਾਂ ‘ਤੇ ਹੈ। ਇਸ ਵਰਤਾਰੇ ਨੂੰ ਠੱਲ੍ਹ ਪਾਉਣ ਲਈ ਦਲ ਬਦਲੀ ਬਾਰੇ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਦਲ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਪੰਜ ਵਰ੍ਹੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਚੋਣ ਲੜਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਿਸੇ ਦਲ ਬਦਲੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੌਕਾਪ੍ਰਸਤੀ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਦਗਾਬਾਜ਼ੀ ‘ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹ ਚੋਣ ਲੜਨਾ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਪੰਜ ਵਰ੍ਹੇ ਪਾਰਟੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਚੋਣ ਲੜਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦੇ ‘ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਮੇਂ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਪਾਰਟੀ ਲਈ ਰੱਜ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਵਜ਼ ਵਿਚ ਪਾਰਟੀ ਟਿਕਟ ਲੈ ਲਵੋ। ਇਹ ਅਨੈਤਿਕ ਕਾਰਵਾਈ ਸਮਝੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਉਂ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹਾਂ ਦੀ ਲੋਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀਬੱਧਤਾ ‘ਤੇ ਸਵਾਲੀਆ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਫ਼ਸਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਿਭਾਉਣ ਦਾ ਵਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰ ਜਾਇਜ਼-ਨਜਾਇਜ਼ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਣਗੇ।ਵੋਟਰ ਨੁੰ ਜੇ ਸੁਣਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਵੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਿਚੋਂ 50 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਚੋਣ ਦੁਬਾਰਾ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋਵੇ।
ਚੋਣਾਂ ਵੇਲੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨਿੱਜੀ ਦੂਸ਼ਣਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਅਸੱਭਿਅਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਇਲਜ਼ਾਮ ਤਰਾਸੀ ਬੰਦ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚੋਣ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੌਰਾਨ ਘਟੀਆ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨਿੱਜੀ ਹਮਲਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਸੱਭਿਅਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਰਤਣ ਵਾਲੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰੋਕ ਲੱਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸੱਭਿਅਕ ਅਤੇ ਗਾਲੀ ਗਲੋਚ ਵਾਲੇ ਬਿਆਨਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚੋਣਾਂ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਧਿਰ ਤਕਰੀਬਨ ਚਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਮਨਮਾਨੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਲੁੱਟਾਂ, ਖੋਹਾਂ, ਠੱਗੀਆਂ, ਨਜਾਇਜ਼ ਕਬਜ਼ਿਆਂ, ਬਲਾਤਕਾਰਾਂ ਦਾ ਦੌਰ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ‘ਤੇ ਕਬਜ਼ੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਜਗਤ, ਤਸਕਰਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਧੰਦੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੋਣਾਂ ਵੇਲੇ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦੇ ਭੁੱਲ ਕੇ ਪੈਸਾ ਕਮਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕੰਮ ‘ਤੇ ਰੋਕ ਲਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਵਿਚ ਵੰਡ ਕੇ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣੇ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਚਾਰ ਸਾਲ ਆਨੰਦ ਲਵੋ, ਖਾਓ-ਪੀਓ ਅਤੇ ਮੌਜ ਕਰੋ ਅਤੇ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਖੀਰਲੇ ਸਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਹਿੱਤ ਫ਼ੰਡਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਚੋਣ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਉਪਰਾਲੇ ਕਰੋ। ਅਜਿਹਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਚੋਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਸਾਰਥਕ ਤਬਦੀਲੀ ਆਉਣ ਦੇ ਆਸਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਸਿਆਸੀ ਬੇਈਮਾਨੀ, ਦਗਾਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਉਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਹਕੀਕੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਉਕਤ ਚੋਣ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਲੋਕ ਰਾਏ ਬਣਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਵਕਤ ਲੱਗੇਗਾ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪੰਜਬੀਆਂ ਲਈ ਇਮਤਿਹਾਨ ਦੀ ਘੜੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ, ਦਾਨਸ਼ਵਰਾਂ ਨੂੰ, ਵੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਮੌਕੇ ਹੋਰ ਸੁਚੇਤ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਜਿਹਨਾਂ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਕਾਊ ਮਾਲ ਸਮਝ ਕੇ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚੋਗਾ ਖਿਲਾਰਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦਾ ਵਕਤ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੋਹਨ ਸ਼ਰਮਾ ਠੀਕ ਹੀ ਆਖਦਾ ਹੈ:
ਜ਼ਮੀਰ ਵੇਚਕੇ ਵੋਟਾਂ ਜੇ ਅਸੀਂ ਪਾਈਆਂ
ਪੰਜ ਸਾਲ ਫ਼ਿਰ ਚੁਗਾਂਗੇ ਕੰਚ ਲੋਕੋ।
‘ਵਿਕਾਊ ਮਾਲ’ ਬਣਕੇ ਫ਼ਿਰ ਵੇਖ ਲੈਣਾ
ਸਾਡੇ ਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗੂ ਕਲੰਕ ਲੋਕੋ।


Warning: fopen(/home/gpunjab/public_html/wp-content/plugins/hit-counter/css/.txt): failed to open stream: No such file or directory in /home/gpunjab/public_html/wp-content/plugins/hit-counter/hc.php on line 216

Warning: fread() expects parameter 1 to be resource, boolean given in /home/gpunjab/public_html/wp-content/plugins/hit-counter/hc.php on line 217

Warning: fclose() expects parameter 1 to be resource, boolean given in /home/gpunjab/public_html/wp-content/plugins/hit-counter/hc.php on line 218